سه بلای خانمان‌سوز و ظاهراً لاعلاج به جان نسل جوان مملکت افتاده است؛ بی کاری، عدم ازدواج و اعتیاد! گفتن و بر زبان آوردن این سه واژه شاید راحت باشد اما فکرکردن و تعمق در مورد آن‌ها، دمار از روزگار آدم درمی‌آورد! در دهه‌ی شصت خورشیدی، دولت به امر کنترل جمعیت وقعی ننهاد و تعداد افراد خانواده را به عنوان یک معیار مهم در پرداخت حقوق و مزایا و توزیع کالاهای کوپنی و هم‌چنین دادن زمین و خانه‌ی مسکونی قرار داد. علاوه بر آن،ازدیاد جمعیت در این دهه،به عنوان مکمل سیاست ادامه جنگ نیز مورد تشویق قرار می گرفت.

با خبر شدیم که در ششمین جشنواره مطبوعات و خبرگزاری های غرب کشور(استان های آذربایجان غربی،کردستان،همدان،کرمانشاه،ایلام و لرستان)،دوستان عزیزمان از هفته نامه سیمره افتخاراتی را برای مان کسب کرده اند و به شرح زیر از طرف هیئت داوران به عنوان نفرات برتر شناخته شده اند:

۱-صادق سیفی که همواره دغدغه توسعه لرستان را دارند و در این زمینه صاحب نظر هستند.امید داریم که استاد سیفی نوشتن در باب توسعه استان را به صورت مرتب داشته باشند.

۲-پرویز گراوند نویسنده و طنزپرداز هفته نامه که البته مدتی است قلم متعهدش را«غلافانده»!است.امید که نوشتن را از سر بگیرند.

۳-کرم رضا تاج مهر نویسنده ستون چند پهلو و عبرت انگیز«شیخ را گفتند»که به دلایلی به«استاد را گفتند»!تغییر یافت و سرانجام هم ترجیح داده شد! این دو ستون را فراموش و در مورد آموزش داستان نویسی مطلب بنویسند!

۴-دکتر محمدطاهرکنعانی که طی چند شماره مطالب مستدل و خواندنی در مورد حقوق انسانی و خدادادی نوشتند .امیدواریم که شاهد ادامه مطالب شان باشیم.

۵-یاسر دلفان کاریکاتوریست سیمره که کاریکاتورهای با معنا و مفهومی می کشند و برای شان آرزوی موفقیت داریم.

به هرحال ،هرجند حال و روز مطبوعات به ویژه در استان لرستان خوب نیست و گرچه هفته نامه سیمره مورد بی مهری بعضی مقامات و مسئولان قرار گرفته است ولی باز هم جای شکرش باقی است و خدا بیامرزد پدر و مادر هیئت داوران را که قدر نوشته های ارزشمند دوستان ما را پاس داشته اند.هر چند می دانم آن چه موجب دست بردن دوستان جانب قلم می گردد،احساس مسئولیت نسبت به سرنوشت کشور و استان است.با این حال این موفقیت ها را خدمت تک تک دوستان و البته مدیر مسئول سخت کوش سیمره جناب آقای رستمی تبریک می گویم و امیدوارم این عزیزان بیش از پیش در عرصه قلم و مطبوعات فعال باشند.

یکی از مسائل و قضایای مهم که معمولاً به دنبال شکل‌گیری مجلس جدید و تغییر نمایندگان در سطح کشور و استان به وقوع می‌پیوندد، تغییر مدیریت‌‌های خرد و کلان ادارات و ارگان‌های اجرایی مختلف است.در وهله‌ی نخست این اقدام عادی و طبیعی به نظر می‌آید.در سه دهه‌ی گدشته، این امر به تدریج نهادینه شده و رسمیت‌یافته است که نمایندگان در عزل و نصب‌های استانی نقشی غیرقابل انکار داشته باشند. این موضوع البته برای نمایندگانی که دیدگاه کلان‌نگر ندارند و هم‌چنین کسانی که می‌خواهند بدون توجه به سرنوشت کلی کشور و استان،یک شبه راه چندین ساله را طی نموده و به «پستی آب و نان‌دار» برسند، از جاذبه‌ی خاصی برخوردار بوده است.

روز جمعه مورخ 15/2/1391 پرونده‌ی دور دوم رای ‌گیری برای داوطلبان راه‌یابی به مجلس در لرستان بسته شد و مشخص گردید که چه کسانی به وصال کرسی‌های بهارستان نائل آمده و چه کسانی ناکام مانده‌اند!به راه‌یافتتگان و راه‌نیافتگان می‌گوییم که خودتان بودید و خودتان! حالا که از پس چندین ماه قیل و قال و تبلیغات و...، راه‌یافته یا بازمانده شده اید، کلاه‌تان را قاضی کنید! کم نبودند کسانی که از نظر سواد و تخصص و تجربه و مراتب تعهد و دل‌سوزی نسبت به سرنوشت مردم، بسیار فراتر از شما بودند ولی فرصت آزمایش و محک خوردن به رای مردم، به آن ها داده نشد وشما هم با سکوت و بی‌تفاوتی سر خویش گرفتید و این وضعیت را به عنوان فرصتی طلایی برای خود قلمداد نمودید و توانستید خود را به بخشی از مردم عرضه نمایید تا در موردتان قضاوت کنند.

بی‌کاری از جمله معضلات بزرگ اقتصاد جهانی است. این معضل، پیچیده و چندپهلو بوده و به طیف وسیعی از پارامترهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی وابسته است. حتا معضل بی‌کاری را نمی‌توان تنها در چهارچوب مرزهای کشورها تحلیل کرد و برای آن، راه‌حل‌های صد در صد بومی ارائه داد؛ زیرا اقتصاد جهانی تقریباً یک کلیت یک‌پارچه و به هم پیوسته است. از این نظر، بلای خانمان‌سوز بی‌کاری را می‌توان به ....

دربین نظرات(به اصطلاح،کامنت ها) خوانندگان مطالب تک و توک روزنامه نگاران منتقد نشریات و سایت های استانی گاه به مواردی بر می خوریم که بایستی در مورد آن ها توضیح داده شود بلکه موجب روشن شدن اذهان گردد.
مفهوم روشن بعضی کامنت ها این است که چرا انتقاد می کنید!؟یعنی اصلا چه کسی به شما اجازه داده که ادعاها و عملکردها را به نقد بکشید!؟اصلا به شما ربطی دارد که وزیر یا وکیل یا استاندار یا مدیرکل یا....خوب عمل می کند یا نه!؟چه کاره هستید که بی مهابا نقد می کنید و ایراد می گیرید؟

                    
این یک واقعیت است که در حال حاضر بخش قابل توجهی از جمعیت شهری به اصطلاح دستش به دهانش می رسد و به مدد خودروهای اقساطی تولید داخل،در روزهای تعطیل(از جمله اعیاد و مناسبت های دینی و ملی مثل تعطیلات نوروز و سیزده به در)راهی تفریح و تفرج در دل طبیعت اطراف شهرها می شود.حاصل این تفریح و تفرج معمولا به ضرر طبیعت و در مناسبت هایی مانند سیزده به در، بسیار نگران کننده و زیان بار است.
                                                                                                                                                                                                  یک بررسی و مشاهده ساده و کلی در تفرجگاه های نزدیک به شهرها،صحت این موضوع را نشان می دهد و درختان جنگلی به شدت تخریب شده و زباله ها و آشغال های تجزیه ناپذیر(همچون ساز و برگ به جامانده از نبرد بین دو قشون)در عرصه های طبیعی به حدی آشکار و گویا هستند که وجدان هر انسان منصفی را جریحه دار می کنند.چنین اعمالی از طرف ملاقات کنندگان با طبیعت بی مهابا انجام می گیرد و تکرار می شود ولی پلک چشمان خواب آلود و بی تفاوت مسئولان محیط زیست و منابع طبیعی به سختی تکان می خورد!

   
این عکس را از طریق ایمیل برای من فرستاده اند.نمی دانم عنوان آن را چه بگذارم یا در موردش چه بگویم!خوانندگان عزیز این وبلاگ می توانند در مورد عنوان آن اظهار نظر کنند یا هر چه می خواهند بگویند!از فرستنده عزیز عکس تشکر می کنم.