لرستان امروز

تِلَه سی چِی بُحِرِمِت گِه بَپِی کی دِ ریشِم!؟

«تِلَه» چرا بخورمت که به ریشم آغشته شوی!؟

«تِلَه» یک غذای ساده و بی ارزش است که لرها در گذشته،صرفا جهت سدجوع و رفع گرسنگی مفرط از آن استفاده میکرده اند.تله با ریختن آرد به داخل آب و جوش زدن سریع آن درست می شده است.موقعی که مخلوط آرد و آب به یک سیال رقیق و روان و داغ تبدیل می شده است،آن را می خورده اند.این غذا به حدی بی ارزش بوده که هر کسی که سرش به تنش می ارزیده،حاضر نبوده آن را بخورد! زیرا مورد استهزا و تمسخر دیگران قرار می گرفته و او را «تِلَه حَر» -تله خورـ می نامیده اند که در بین مردم جنبه طعنه و تمسخر پیدا می کرده است.از این غذای سهل الوصول و بی ارزش گاهی هم برای رفع دل درد احشام و چارپایان و کمک به زایمان آن ها،استفاده می کرده اند.گذشته از همه این ها،دردسر خوردن«تِلَه» هم مزید بر علت بوده است.هنگام خوردن تله،به دلیل شل و آبکی بودن به ریش و سبیل فرد خورنده آن می ریخته و لحظاتی بعد چسبناک و سفت می شده به طوری که جدا کردن آن از ریش و سبیل او مشکل بوده  و فرد خورنده را رسوای عام و خاص می کرده و به اصطلاح سیبل خنده و تمسخر دیگران می کرده است.ماجرای« تِلَه» و «تِلَه حَر» به خوبی به فرهنگ عامیانه لرتباران راه یافته و به صورت این ضرب المثل عبرت انگیز در آمده است.این روزها هم بسیاری از ماجراهای کلان کشور ما،مصداق عینی و بسیار خنده دار همین ضرب المثل هستند.پس شما هم جلوی خودتان را نگیرید و سیر دل تان به این ماجرا بخندید و غم روزگار را بر باد بدهید!خنده های تان مستدام!